Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/578 E. 2025/6863 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/578
Karar No
2025/6863
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1025 E., 2020/3116 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporu alınmasının gerektiği, sanığın kusurunun olduğuna, eksik inceleme sonucunda karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, sanığın oluşa, dosya kapsamına ve adli tıp kurumu raporuna uyumlu savunması, tanık beyanları, tutanak içerikleri ve tüm dosya kapsamına göre; 18.10.2017 günü saat 20:45 sıralarında müteveffa sürücü ...'nın ve yolcu olarak bulunan ...'ın motosiklet ile kendisi ile aynı istikamette ilerlemekte olan sanık sürücü ...'ün idaresindeki traktörün arkasında bulunan tarım aletine çarpması neticesinde ... ve ...'ın ölümleri ile sonuçlanan bir trafik kazasının meydana geldiği, kazanın oluşumunda, kusur durumu yönünden oluşan ve dosya kapsamındaki delillere uygun olan ve tanıklar .................. ve ...'nin ifadeleri ile desteklenen Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenmiş 08.11.2019 tarihli raporda, sanık sürücü ...'ün ise, meskun mahal şartlarında sağ şeritte seyri sırasında tepe lambası ve arka ışık donanımı çalışır vaziyette seyir halinde olduğu ve yeterli şekilde görünürlüğünü sağladığı anlaşılmakla, meydana gelen kazada kusursuz olduğunun belirlendiği, müteveffa sürücü ...'nın, traktörü zamanında görmediği, dikkatsiz seyri neticesinde bu traktörü karşı tedbir almakta geciktiği ve aldığı tedbirde başarısız olduğu anlaşılmakla dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışları ile gerçekleşen kazada asli derecede kusurlu olduğunun, müteveffa yolcu ...'ın, sürücü belgesi olmayan müteveffanın aracında kask kullanmayarak kendi can güvenliğini tesis etmeden yolculuk ettiğinden, kendi ölümünde alt düzeyde tali kusurlu olduğu ibarelerinin yer aldığı, aldırılan ATK Trafik İhtisas Dairesi raporunda " yola çıktığım anda tepe lambam yanıyordu, arkada da tarlayı işlemek için kullanılan aysan denilen bir ekapman vardı, onun aydınlatması yoktur ancak traktörün ışıkları onu aydınlatmaya yetiyordu," şeklindeki sanık savunması ile uyumu göze alındığında, keza soruşturma aşamasında alınan sanığın kusurlu olduğuna dair trafik bilirkişi raporunun, traktörün ışıklarının onu aydınlatmaya yettiği ve diğer motor sürücülerinin bu ışıkları gördükleri ve traktöre çarpmadıkları hususu değerlendirildiğinde, olaya ve oluşa uygun olmadığı ve ölüm ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı anlaşılmakla, meydana gelen kazada sanığın kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece kusuru bulunmayan sanık hakkında taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/578, K. 2025/6863, T. 30.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-578-e-2025-6863-k-e2f498da99c1