Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/559 E. 2025/5395 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1375 E. 2020/3713 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız soruşturma ve adli kontrol nedeniyle 94.962,45 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın en yüksek kredi faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; vekalet ücreti miktarının "1.056,00 TL" olarak düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı ve davalı vekillerinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; haksız soruşturma nedeniyle davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarihten işine iade edildiği tarihe kadar ödenmeyen maaş ve özlük haklarından kaynaklanan zararı ile avukata ödenen vekalet ücretinin maddi tazminat olarak hükmedilmesi gerektiğine, davacı hakkında uygulanan yurt dışı çıkış yasağı şeklindeki adli kontrol nedeniyle seyahat hürriyetinden mahrum kalması ve haksız soruşturma nedeniyle meydana gelen zararları için davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; vekalet ücretinin eksik tayin edildiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/62126 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının vekilinin silahlı terör örgütüne üye olma suçundan davacı hakkında soruşturma yürütüldüğünü, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini belirterek maddi ve manevi tazminat talep ettiği, ancak davacının talepleri incelendiğinde işten çıkarılma hasebiyle davacının ehemmiyet arz eden miktarda zarara uğradığı beyan olunmuş, lakin bu istemin yani haksız fesih nedeniyle işten çıkarılma neticesinde oluşan zararın tazmin edilmesi için hukuk mahkemesinde dava açması gerektiği, zira işten çıkarmanın bir CMK'ya göre bir koruma tedbiri olmadığı, ayrıca davacı takipsizlik kararı aldığını beyan etmiş ancak CMK 141-1-e maddesine göre Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen şahıslar hakkında tazminatın söz konusu olduğu, davacının da dilekçesinde takipsizlik kararından evvel bir yakalamasının veya tutuklamasının olduğunu beyan etmediği, mahkemenin taleple bağlı olduğu ve davacının KYOK kararından evvel yakalandığı veya tutuklandığına dair de bir malumat olmaması göz önüne alındığında, bu konuda da davacının istemlerinin yerinde olmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün vekalet ücreti miktarı yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 25/08/2017 tarihli 694 sayılı KHK ile değişik, 01/02/2018 tarihli 7078 sayılı Kanunun 139 uncu maddesi ile aynen kabul edilen düzenleme ile 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı ve dava dilekçesinde talep edilen tazminat miktarı dikkate alınarak, davanın tamamen reddedilmesi nedeniyle davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği hüküm fıkrasının vekalet ücreti miktarının belirlendiği bölümünde yer alan "1.056,00 TL" ibarelerinin, "5.450,00 TL" ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde karar verildi.