Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/5375 E. 2025/3578 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/5375
Karar No
2025/3578
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1869 E., 2023/630 K. HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutukluluk nedeniyle 164.651 TL maddi ve 650.000,00 TL manevi tazminatın iddianamenin düzenlendiği tarihten işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, davacının adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, kararların gerekçesiz olduğuna, davacının maddi ve manevi zarar uğradığına, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna, talep edilen maddi ve manevi tazminatın tamamına hükmedilmesi ve davacının her türlü zararının giderilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 2009/701 Esas - 2009/593 Karar dosyası kapsamında, davacının Askeri Ceza Kanuna muhalefet suçundan yargılandığı, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında 2 ay 2 gün hapis cezasına hükmedildiği, kararın 09.02.2010 tarihinde kesinleştiği, davacının 02.01.2008-03.01.2008 tarihleri arasında 1 gün gözetim altında kaldığı, söz konusu cezanın infazına 14.06.2010 tarihinde başlanıldığı ve 24.07.2010 tarihinden itibaren davacının koşullu salıverilmesine karar verildiği, davacı tarafından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine bireysel başvuruda bulunulduğu, 24.03.2020 tarihli Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararında (başvuru no: 57878/10), başvurunun kabulüne karar verilerek adil yargılanma hakkının ve ifade özgürlüğü hakkının ihlal edildiğinden bahisle davacının tüm zararlarına karşılık davacıya 5.000 Avro tazminat ödenmesine hükmedildiği ve söz konusu başvuruya ilişkin 5.000 Avro tazminatın Türk Lirası karşılığı olan toplam 38.295.50 TL bedelin davacıya ödendiği, davacının yargılanmanın yenilenmesi yoluna başvurduğu ve İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/336 Esas, 2020/865 Karar sayılı dosyası kapsamında yapılan yargılamada davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.02.2021 tarihinde kesinleştiği, davacının aynı sebebe dayanarak açtığı tazminat davasında, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından davacının tüm zararlarına karşılık tazminata hükmedildiği anlaşıldığından davacının maddi tazminat talebine ilişkin maaş veya diğer ödentiler konusundaki eksik ödemeler yönünden idari yargıya başvurulması, manevi tazminat yönünden ise AİHM tarafından davacıya ödeme yapılmış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 5271 sayılı CMK'nın 141/1-e. maddesinde, kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen kişilerin, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebileceklerinin belirtildiği, tazminat talebinin dayanağı olan Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 2009/701 Esas - 2009/593 Karar dosyası kapsamında yapılan yargılamada davacının 2 ay 2 gün hapis cezasına hükmedildiği, 02.01.2008-03.01.2008 tarihleri arasında 1 gün gözetim altında kaldığı ve 14.06.2010 - 24.07.2010 tarihleri arasında 40 gün cezasını infaz ettiği, davacının Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvurusunun kabul edilerek adil yargılanma hakkının ve ifade özgürlüğü hakkının ihlal edilmesi nedeniyle davacıya 5.000 Avro tazminat ödendiği ancak davacının haksız tutuklu kaldığı süreye ilişkin AİHM kararında herhangi bir tazminata hükmedilmediği, bu nedenle tutuklu kaldığı süreye ilişkin manevi tazminat talebi ile ilgili değerlendirme yapılması ve yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/5375, K. 2025/3578, T. 08.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-5375-e-2025-3578-k-5d57c2cd30ae