Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/1478 E. 2025/4116 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/45 E. 2016/302 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ile ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1a, 52/4 ve 50/6. maddeleri uyarınca 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. B.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, kusur durumunun hatalı olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. C.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, kusur durumunun hatalı olduğuna ve ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanıklardan ...'in sahibi olduğu ısı ve sıhhi tesisat işlerinin yapıldığı iş yerinde ...'ın tesisat ustası olarak, 12. 5 yaşında olan ...'nin de işçi olarak çalıştığı, 25.07.2013 günü Hatay İli, Kırıkhan İlçesi, Cumhuriyet Mahallesi, Atatürk Caddesi üzerinde bulunan 6 katlı binanın çatısına güneş enerjisi montajı işini yapmak amacıyla sanık ... ile ... ile birlikte çıktıkları, burada sanık ...'ın, ...'yi seyyar elektrik makinesinin atan şalterini indirmek üzere elek kaynak makinesi başına, atan şalteri kaldırılması için görevlendirdiği ve sanık ...'ın güneş enerji panellerinin kaynağını yaptığı sırada ...'nin çatıdan yaklaşık 20 metre aşağıya düşmesi neticesinde ...'nin öldüğü olayda, ölenin çatıda çalıştırılması ile ölene kişisel koruyucu ekipmanlarının verilmemesi sebebiyle mahkemece asli kusurlu kabul edilen sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1.Yukarıda izah edildiği şekilde gerçekleşen olayda, iş yerinin sahibi olan sanık ...'in beyanlarında özetle; kendisinin başka alanda iş yerinin olması sebebiyle, ısı ve sıhhi tesisat işlerinin yapıldığı iş yerinde kalfa olarak çalışan ...'ı işleri takip etmek için görevlendirdiği, ölen kişinin ...'ın akrabası olduğu ve ... tarafından işe alındığını beyan ettiği, bu hususun ... tarafından soruşturma aşamasındaki beyanıyla doğruladığı ancak kovuşturma aşamasında bu durumu kabul etmediği anlaşılmakla, ...'ın iş yeri yetkilisi olup olmadığı ile görev ve sorumluluğun nelerden ibaret olduğu araştırıltıktan sonra sanıklarının kusur durumunun buna göre mahkemece tespitinin sağlanması amacıyla hangi eylemleri sebebiyle iş kazasının meydana gelmesinde kusurlu olduklarının sebep sonuç ilişkisi içerisinde iş güvenliğine dair mevzuat ışığında değerlendirilmesi için A sınıfı iş güvenliği uzmanı ile hukukçudan oluşan bilirkişi heyetine dosyanın tevdii edilerek görüş alınması, alınacak raporda sanıklar haricinde başka yetkililere kusur atfedilmesi halinde ilgili şahıs veya şahıslar hakkında suç duyurusunda bulunularak haklarında iddianame tanzim edilmesi halinde dosyaların birleştirilerek yargılama devam edilmesi, haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi halinde ise soruşturma evrakının denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınarak sanıkların hukuki durumlarının tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre de; 2.Olay tarihinde yürürlükte bulunan 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 9. maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre, yüksekten çalışma işlerinin çok tehlikeli sınıfta yer aldığı, 4857 sayılı İş Kanununun 71'inci maddesi gereğince, 18 yaşını doldurmamış çocuk ve genç işçiler bakımından yasak olan işler ile 15 yaşını tamamlamış, ancak 18 yaşını tamamlamamış genç işçilerin çalışmasına izin verilecek işler, 14 yaşını bitirmiş ve ilköğretimini tamamlamış çocukların çalıştırılabilecekleri hafif işler ve çalışma koşullarına ilişkin usul ve esasları kapsayan Çocuk ve Genç İşçilerin Çalıştırılması Usul ve Esasları Hakkındaki Yönetmelikte, genç işçilerin çalıştırılacağı iş kolları belirtilmiş olup bu işler arasında yüksekten çalışma işlerinin bulunmadığı, bu mevzuat hükümleri kapsamında, henüz 12 yaş 7 aylık olup çalışması yasak olan ölenin çok tehlikeli işler kapsamında yer alan bir işte çalışmasına göz yuman ve yeterli denetim ile kontrol mekanizması oluşturmayan sanıkların eylemlerinde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve haklarında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 esas, 2018/20 karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 esas, 2018/16 karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. madde ve fıkrasının yanı sıra TCK'nın 50/6. madde ve fıkrasının uygulanması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Kırıkhan 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekili, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.