Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10213 E. 2025/527 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/3 E., 2021/206 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/1, 53/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.01.2016 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma sonrası sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına CMK'nın 231/5. Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 20.01.2017 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi üzerine ihbar üzerine ele alınan dosyada mahkemece hükmün açıklanmasına karar verilerek TCK'nın 85/1, 62, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusuru olmadığından dolayı beraat etmesi gerekirken taksirle ölüme neden olma suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; gündüz vakti, sisli havada sanığın idaresindeki kamyoneti ile Tanrıvermiş yaylası içinde aracına hayvan yüklemek üzere yer ararken bir konut önüne yanaştıktan sonra vazgeçip başka bir yer bakmak üzere geri manevra yaptığı esnada aracın sağ gerisinde bulunan 2008 doğumlu ...'a çarpması sonucu asli kusurlu olarak mağdur küçüğün ölümüne neden olduğu olayda mahkemece sanığın TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.01.2016 tarihli kararıyla; "... geri manevra yapılan mesafe dikkate alındığında bilinçli taksir koşulları bulunmadığı nazara alınmadan, hatalı gerekçe ile sanığa hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 22/3 maddesi gereğince arttırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini, Kabule görede; 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından ... cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi, 3- TCK'nın 62. maddesi uyarınca 2 yıl 8 aydan 1/6 oranında indirim yapıldığı esnada sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 1 yıl 14 ay 20 gün olarak tayini,..." Nedeniyle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62, CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 04/04/2019 tarihinde 6831 sayılı Kanunun 108/2 maddesinde tanımlanan suçu işlemesi üzerine mahkumiyetine karar verildiği, mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine ihbar üzerine ele alınan dosyada sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından ... cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine, (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi; Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Torul Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "1" nolu bendinde yer alan " b- suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" "kast veya" "g- failin güttüğü amaç ve saik unsurları" ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde karar verildi.