Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2016/12150 E. 2017/9259 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak; Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 190 promil alkollü olarak ... kullandığı gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir cezaya hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi ve adli para cezasına çevrilmesinden sonra miktarının belirlenmesi sırasında uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2-Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararın gerekçe kısmında, 53. madde gereğince de cezalandırılmasına karar verilerek gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün gerekçe kısmında yer alan "TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2, 62, 53 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur." cümlesinden 53. maddenin çıkarılmasına, hüküm fıkrasının 1. fıkrasının 3. bendine “50/1-a” ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 52/2. maddesi gereğince" ibaresinin ve “50 tam gün” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.