Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/14921 E. 2013/6191 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2012/14921
Karar No
2013/6191
Karar Tarihi

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması yönünden, 5237 sayılı TCK'da hakime geniş bir takdir yetkisi tanınmış taktiri indirim nedenleri ise örnekseme yoluyla sayılmış, ancak bu hallerin sınırlı olmadığı tamamının sayılmasının da mümkün olmayacağı nazara alınarak benzer durumların da bu kapsamda değerlendirilebileceğini ifade açısından bu husus "gibi" şeklinde ifade edilmiş, 765 sayılı TCK'nın 59. maddesinden farklı olarak, takdiri indirim nedeni olarak kabul edilen hususların kararda gösterilmesi gerektiği belirtilmiştir. Anılan hüküm uyarınca taktiri indirim nedeni uygulandığında, hangi nedenlerle bu müessesenin uygulandığı kararda gösterilecek, uygulanmadığı takdirde ise fiili taktirin bu yönde olduğu kabul edilecek ve bu husus ancak gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olmaması veya fiili taktirin uygulanan diğer müesseseler karşısında hukuka aykırılık oluşturduğu yada dosya kapsamı itibariyle açıkça kanuna aykırı olduğunun saptanması halinde bozma nedeni oluşturacaktır. Mahkemece, olayda takdiri indirim nedenlerinin bulunmadığı kabul edilerek sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmiş olup, bu takdirde dosya kapsamına bir uyumsuzluk veya açık bir hukuka aykırılık bulunmadığından, tebliğnamedeki 1 numaralı bozma öneren düşünceye, 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesinde işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezası ertelenebileceğinin belirtildiği, sanık hakkında ise adli para cezası tayin edilmesi karşısında bu cezanın, belirtilen yasa hükmü karşısında ertelenmeyeceği anlaşıldığından tebliğnamadeki 2 numaralı bozma öneren düşünceye, mahkeme tarafından, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi konusunda karar verilmemiş ise de; miktarı da gözetilmek suretiyle 5275 sayılı Kanunun 106/6. maddesine göre infaz aşamasında, taksitler halinde ödenmesinin mümkün olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki 3 numaralı bozma öneren düşünceye, yine mahkeme tarafından sanığın dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği dikkate alınarak yeniden suç işlemeyeceği konusunda vicdani kanaat hasıl olmadığından hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinde, dosyada bulunan adli sicil kaydından, benzer suçtan sabıkasının bulunması ve soruşturma safhasında kendisine yapılan uzlaşma teklifini reddetmesi dolayısıyla zararı ödememesi karşısında mahkemenin uygulamasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 4 numaralı bozma öneren düşünceye, iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, olayda sanığın asli kusurlu olmadığına ve tayin edilen cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/14921, K. 2013/6191, T. 13.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2012-14921-e-2013-6191-k-24bb459387ee