Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/22800 E. 2012/16585 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1,22/3,89/2-e,3-e,62,52/2-4,53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. ve 5271 sayılı CMK’nın 299. maddeleri uyarınca REDDİNE, 1219 sayılı Kanunun 75. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 03.06.2010 tarihli ve 2009/69, 2010/79 sayılı kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle görüş alınma zorunluluğu kaldırılmış bulunduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Katılan ...'in gebeliğinin normal süresi geçtikten sonra doğum yapmak amacıyla sanığın çalıştığı özel Midyat Kadın Doğum Dalı merkezine geldiği, burada sanık doktorca muayenesi yapıldıktan sonra yüksek tansiyonunun düşürülmeye çalışılması amacıyla serum takılıp ilaç verildiği, sanığın hastaneden geçici olarak ayrılması sonrası ani gelişen doğum sırasında katılanın bebeğinin ölü olarak dünyaya geldiği ve katılandaki uteris anotosi sonucu uterisinin alınması şeklinde gerçekleşen olayda, 1- 5237 sayılı TCK’nın 89/3-e maddesinde taksirle çocuk düşürtme suçunun düzenlendiği, bu madde gereğince fail ya da faillerin eylemleri sonucu anne karnında bulunan ve henüz normal doğum süresi gelmemiş olan bebeğin düşmesinin gerektiği, oysa somut olayda anne olan katılan ...’nin doğum yapmasına yardımcı olunduğu sırada bebeğin ölü doğmasına neden olunduğunun iddia edilmesi karşısında atılı taksirle çocuk düşürtme suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın ancak unsurları var ise taksirle yaralama suçundan sorumlu tutulabileceği dikkate alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, 2- Mahkemece sanığın eylemleri ile bebeğin ölü doğması arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı ve sanığın uterisin alınması konusunda bir kusurunun bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi, 3- Yukarıda anlatılan şekilde gerçekleşen olayda sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğine dair delil bulunmamasına rağmen mahkemece bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile fazla ceza tayini, Kabule göre de; Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 89/2-e ve 89/3-e maddesi gereğince temel cezanın ayrı ayrı artırılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini, Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.