Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/18942 E. 2012/17660 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2e, 62, 52/4. maddeleri uyarınca; mahkûmiyet.

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın asli kusurlu oluşu ve katılanın adli raporlarında belirtilen yaralanmasının niteliği itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 89/2. maddesinde öngörülen birden fazla nitelikli halin birleştiği dikkate alınarak, asgari hadden ayrılarak ceza tayin edilmesi gerekirken, alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesine göre, adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesine yönelik artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılıp belirlenen gün sayısı ile TCK'nın 52. maddesine göre birim güne karşılık gelen para miktarının çarpılması suretiyle netice adli para cezasının tespiti gerekirken adli para cezasına yönelik artırım ve indirimlerin her aşamada adli para cezası üzerinden yapılması sonuca etkili görülmediğinden ve sanığın katılanın zararını gidermediği, taraflar arasında uzlaşmanın da gerçekleşmediği, kararın gerekçe kısmındaki “sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları, müştekinin maddi ve manevi zararlarının karşılanmamış olması göz önünde bulundurularak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiştir.” şeklindeki açıklama dosya kapsamına uygun, yasal ve yeterli görüldüğünden, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusurunun olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.