Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2026/6092 E. 2026/4300 K.

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/20 Esas, 2026/435 Karar İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) SAYISI : 2024/934 E., 2025/238 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri tarafından davalı adına 40.000,00 TL tutarındaki borca istinaden senet düzenlendiğini ancak davalı tarafın senet üzerinde tahrifat yaparak 400.000,00 TL üzerinden müvekkilleri aleyhine Batman İcra Müdürlüğü'nün 2024/15936 E. sayılı dosyası ile takip başlatıldığını ileri sürerek takibe dayanan senet üzerinde tahrifat gerçekleştirilmesi nedeniyle müvekkillerinin davalı tarafa borçlu olmadığının tespitine, davalı tarafın senet miktarının %40'ından aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava açılmadan önce zorunlu arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kambiyo senedi vasfında olan bono nedeniyle başlatılan takip nedeniyle menfi tespit istemine ilişkin olduğu, konusu itibari ile ticari dava niteliğinde olduğu, zorunlu arabuluculuk başvuru dava şartına tabii olan davada arabuluculuk yoluna başvurulmadığı belirtilerek dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş, karar, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki temel ilişkinin niteliğine bakılmaksızın kambiyo senedindeki tahrifat iddiası nedeniyle geçerlilik koşullarının tartışılacağı uyuşmazlıkta ilişkinin kambiyo ilişkisi olması nedeniyle uyuşmazlığın 6102 sayılı TTK'dan kaynaklanan mutlak ticari dava niteliğinde olduğu, 01.09.2023 tarihinde yürürlüğe giren 7445 sayılı Kanun'un 31. maddesi hükmü ile değişik 6102 sayılı TTK m. 5/A hükmünün son hâli "Bu Kanunun 4 üncü maddesinde ve diğer kanunlarda belirtilen ticari davalardan, konusu bir miktar para olan alacak, tazminat, itirazın iptali, menfi tespit ve istirdat davalarında, dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş olması dava şartıdır." şeklindeki hüküm gereğince davanın 16.07.2024 tarihinde açılmış olduğu nazara alınarak İlk Derece Mahkemesince davacının arabulucuya başvurmadan işbu davayı açtığı, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken dava şartına ilişkin 6102 sayılı TTK'nın m. 5/A(1) ve 6325 sayılı Yasa'nın 18/A(2) hükümleri gözetilerek davanın, dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava tahrifat edilmiş bonodan kaynaklı menfi tespit istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.09.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.