Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/2065 E. 2025/10759 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/2065
- Karar No
- 2025/10759
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3561 E., 2025/527 K. SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2023/415 Esas, 2024/17 Karar sayılı kararı ile a. Suça sürüklenen çocuk hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK'nin 158/1-L-son, 158/3, 43/1, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve (312.500 gün karşılığı) 6.250.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, b. Sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK'nin 158/1-L-son, 158/3, 43/1, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve (468.750 gün karşılığı) 9.375.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2. Suça sürüklenen çocuk ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunda bulunmaları üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 28.02.2024 tarihli ve 2024/605 Esas, 2024/534 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2024 tarihli ve 2024/355 Esas, 2024/472 Karar sayılı kararı ile a. Suça sürüklenen çocuk hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK'nin 158/1-L-son, 158/3, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve (375.000 gün karşılığı) 7.500.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi gereğince 6.250.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, b. Sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK'nin 158/1-L-son, 158/3, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve (562.500 gün karşılığı) 11.250.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi gereğince 9.375,00,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 4. Suça sürüklenen çocuk ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunda bulunmaları üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından, 5271 sayılı CMK'nin 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 21.02.2025 tarihli ve 2024/3561 Esas, 2025/527 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının kaldırılmasına, a. Suça sürüklenen çocuk hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK'nin 158/1-L-son, 158/3, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve (375.000 gün karşılığı) 7.500.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi gereğince adli para cezasının 6.250.000,00 TL adli para cezası olarak infazına, b. Sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nin 158/1-L-son, 158/3, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve (562.500 gün karşılığı) 11.250.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi gereğince adli para cezasının 9.375,00,00 TL adli para cezası olarak infazına ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik araştırma ve incelemeyle delillerin bir kısmı göz ardı edilerek karar verildiğine, suça sürüklenen çocuğun, yüklenen suçla alakasının olmadığına ve mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, 2. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiğine, hukuka aykırı olarak ele geçen delilin hükme esas alındığına, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, 5237 sayılı TCK'nin 28. maddesine ilişkin değerlendirme yapılması gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE 1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi hâlinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması husunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile aşağıda gösterilen hukuka aykırılık dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafilerinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. 3. Suça sürüklenen çocuk ve sanık kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak ilkesi gereği suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezasının 6.250.000,00 TL olarak, sanık hakkında adli para cezasının 9.375.000,00 TL olarak infazına karar verilmiş ise de, adli para cezasının ödenmemesi hâlinde infaza konu adli para cezasına esas alınacak gün sayısının kararda gösterilmemesi" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 21.02.2025 tarihli ve 2024/3561 Esas, 2025/527 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi uyarınca, kararda yer alan "sanık hakkında verilen adli para cezasının neticeten 9.375.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI OLARAK İNFAZINA" ibaresinin çıkartılıp yerine "sanık hakkında verilen adli para cezası yönünden 468.750 gün olan kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere 9.375.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına" ibaresinin yazılması ve kararda yer alan "suça sürüklenen çocuk hakkında verilen adli para cezasının 6.250.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI OLARAK İNFAZINA" ibaresinin çıkartılıp yerine "suça sürüklenen çocuk hakkında verilen adli para cezası yönünden 312.500 gün olan kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere 6.250.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2025 tarihinde karar verildi.