Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/2444 E. 2024/9323 K. – Defter, Kayıt

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/295 E., 2024/20 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜMLER : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ulus Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 202/119 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet kararlarının sanıklar ..., ... ve sanık ... müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2021/7867 Esas, 2022/10759 Karar sayılı kararı ile lehe yasa değerlendirmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Ulus Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2022/295 Esas, 2024/20 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca dava zamanaşımı gerçekleştiğinden düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın vekilinin temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. III. GEREKÇE Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanun’un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci maddesi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ulus Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2022/295 Esas, 2024/20 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.