Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/7091 E. 2024/12834 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gebze 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2023 tarihli ve 2017/360 Esas, 2023/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 20.09.2023 tarihli ve 2023/1286 Esas, 2023/2307 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, asıl suçluların araştırılmadığına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Sanığın, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 2. Sanık, faturaları düzenleyen kişinin kendisi olmadığını, kendisinin sadece faturalara imza atarak kaşe bastığını, bilerek ve isteyerek suç işlemediğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir 3.Mahkemece, sanığın vergi zararını gidermediği, bu nedenle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığını ve 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin sanık lehine olduğunu kabul ederek, faturaları kullanan mükelleflere ait vergi raporları, tanık beyanları, karşıt tespit tutanakları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediğine kanaat getirilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, duruşma tutanakları, savunma ve diğer delillere göre hukuka aykırılığın bulunmadığı bu yönüyle delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirilip kanunda öngörülen ceza tipine uyduğu ve cezanın doğru olarak uygulandığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 20.09.2023 tarihli ve 2023/1286 Esas, 2023/2307 karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gebze 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.11.2024 tarihinde karar verildi.