Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/6709 E. 2025/2447 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6709
Karar No
2025/2447
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1957 E. 2023/1281 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Temyizin kapsamına göre; Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ve 2016/231 Esas, 2022/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "özel belgede sahtecilik" suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207, 43, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 14 ay hapis cezası cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2022/1957 Esas, 2023/1281 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında; resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204/1, 43, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suça konu sahte banka dekontlarını Garanti Bankasında çalışan Yavuz isimli kişinin müvekkiline getirdiğine, birtakım beyannameler bakımından 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle üst sınırdan ceza tayin edilmesinin ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının uyarınca hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas ilamın 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verildiği anlaşılmış olup, hükümden önce 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de Yayımlanarak Yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a getirilen düzenlemelerin sanık lehine hükümler içermesi ve etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale gelmesi karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonuca göre, söz konusu ilamın veya adli sicil kaydındaki diğer ilamların tekerrüre esas alınıp alınmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2022/1957 Esas, 2023/1281 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/6709, K. 2025/2447, T. 26.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-6709-e-2025-2447-k-3ea416907433