Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5592 E. 2025/2835 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5592
Karar No
2025/2835
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/5267 E., 2021/2163 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2..Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil olmadığına, tanığın duruşmada çelişkili beyanlarda bulunduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, katılan polis memurunun aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanık Y.D.'nin iddiayı doğrulaması ve olay tutanağı karşısında sanığın kamu görevlisi olan katılana hakarette bulunduğundan bahisle hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun, adli sicil kaydında daha ağır ilamı bulunmasına karşın hafif ceza içeren ilamının tekerrüre esas alınmasının aleyhe istinaf olmadığından eleştirisiyle, esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Tanık Y.D.nin kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında çelişkinin sorularak Mahkemece giderildiği ve adli sicil kaydı göz önüne alındığında hapis cezasına hükmedilmesinin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile cezanın ertelenmesine yer olmadığına ilişkin İlk Derece Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/5592, K. 2025/2835, T. 17.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-5592-e-2025-2835-k-ec4564a78a03