Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5386 E. 2025/3581 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5386
Karar No
2025/3581
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/5571 E., 2021/1817 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan Yerel Mahkemece verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; Yerel Mahkemece hukuka uygunluk nedeniyle verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, kamu görevlilerinin görevlerini yaparken işledikleri suçlardan dolayı görevini yapıyor diye suçsuz sayılamayacağına, sanığın savunmalarının iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında sayılamayacağına, bu nedenlerle hükmün bozulmasına ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi talebine yöneliktir

III. GEREKÇE

İncelenen dava dosyası içeriği ve temyiz kapsamına göre alınan beyanlar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, İddianameye konu edilen sözlerin 5237 sayılı Kanun'un 128. maddesi kapsamında iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı anlaşıldığından,

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca, İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/5386, K. 2025/3581, T. 25.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-5386-e-2025-3581-k-2dddd88af1d5