Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/2360 E. 2023/8455 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2360
Karar No
2023/8455
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/596 E. 2022/530 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2018/596 Esas, 2022/530 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 8 inci maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekili tarafından sanık hakkında verilen düşme hükmünün hukuk ve yasaya aykırı olduğunu belirterek hüküm temyiz edilmiştir. III. GEREKÇE Gerekçeli karar başlığında "08.04.2010" şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin "09.02.2010" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağan üstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suç tarihinden, hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2018/596 Esas, 2022/530 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/2360, K. 2023/8455, T. 21.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-2360-e-2023-8455-k-eaf94981fa15