Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/1703 E. 2024/14590 K. – Defter, Kayıt

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1767 E., 2022/4379 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2018 tarihli ve 2016/382 Esas, 2018/908 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2018 tarihli ve 2016/382 Esas, 2018/908 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/789 Esas, 2020/932 Karar sayılı kararı ile duruşmalı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile beraat hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına; sanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53 ve 51 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/789 Esas, 2020/932 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca "08.04.2022 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edilip 15.04.2022 tarih ve 31810 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359 ve 367. maddelerinde yapılan değişikliklerin" uygulanması için dosya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiştir. 4.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/1767 Esas, 2022/4379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinina fıkrasının ikinci bendi, 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile değiştirilen 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesi ve geçici 34 üncü maddesi ile, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği, tebligatın usulsüz olduğuna, incelemenin iş yerinde yapılmasının zorunluğu olduğuna, usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi hükmünün onanması gerektiğine, bu nedenle sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Suç ve hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesine göre; suç tarihi itibarıyla vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Dosya kapsamına göre vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerin ibrazı için iş yeri adresine çıkartılan tebligatların 08.12.2015 ve 21.12.2015 tarihlerinde, muhatabın adreste bulunmadığı gerekçesiyle tebliğ edilemediğine dair tutanaklar düzenlendiği, yine iş yeri adresine çıkarılan tebligatın, muhatabın adresten adres bırakmadan taşınmış olduğu, aynı adreste bulunan Cavit Cancan'ın imzasız beyanı ile öğrenildiği belirtilerek, 08.01.2016 tarihinde evrakın iade edildiği ve sanığın, iş yerini İzmir'e taşıdıktan sonra iş yerinin faaliyete geçirilemediğini belirtmesi karşısında, iş yerinde inceleme zorunluluğunun bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/1767 Esas, 2022/4379 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.