Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/1404 E. 2025/2452 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1926 E., 2022/1832 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli ve 2017/85 Esas, 2018/467 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, kararı ile duruşmalı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile beraat hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, sanık hakkında 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı VUK'nun 359/b, 5237 sayılı TCK'nın 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik araştırma ve incelemeyle delillerin takdirinde hataya düşülerek ve hukuka aykırı deliller hükme esas alınarak karar verildiğine, sanığın yüklenen suçu işlemediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; suç tarihlerinin, dosya kapsamına göre, "15.03.2011 - 31.08.2013" olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2020/1926 Esas, 2022/1832 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.