Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/41294 E. 2026/5271 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3165 E., 2020/190 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat EK KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması; kısmi temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında verilen 07.02.2020 tarihli asıl karar ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... haklarında verilen 05.03.2020 tarihli ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Haklarında Verilen Ek Karara Karşı Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı CMK’nın 286/2-(g) maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı CMK’nın 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II. Sanık ... Hakkında Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Karşı Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-(e) hükmü gereği 8 yıllık olağan ve 67/4 maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, ilk uzlaşma teklifinde bulunulan tarih olan 26.01.2017 ile uzlaşmanın sonuçsuz kaldığının anlaşıldığı 29.01.2017 tarihi arasında 5271 sayılı CMK'nın 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri gereği durduğu da dikkate alındığında, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmekle, katılan vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2026 tarihinde karar verildi.