Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/32845 E. 2026/5234 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/341 E., 2016/228 K. SUÇ :Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede; 1.Nitelikli Dolandırıcılık Suçu Yönünden Yapılan İncelemede; Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 2.Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden Yapılan İncelemede; Sanığın katılan ... kimlik bilgilerine göre sahte düzenlenmiş sürücü belgesiyle katılan ...'e ait .. Otomotiv .. .. .. isimli araç kiralama faaliyetinde bulunan iş yerine giderek sahte senet ve kira sözleşmesini imzalayarak üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olan somut olayda, dava konusunun sahte senet ve kira sözleşmesi olduğu, Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/174 Esas, 2014/188 Kararında ise dava konusunun sahte sürücü belgesi ile trafik idari para cezası tutanakları olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında mükerrer dava nedeniyle ret kararına dayanak olarak kabul edilen Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/174 Esas, 2014/188 Karar sayılı davası ile temyize konu iş bu dava arasında mükerrerlik bulunmadığı anlaşılmakla, davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 17.12.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

07.05.2026 tarihinde karar verildi.