Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/18130 E. 2013/754 K.

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07.05.2012 gün ve 2012/7986/27240 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.05.2012 gün ve KYB.2012/132627 sayılı ihbarnamesiyle; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'nin, anılan Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Turhal Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2011 tarihli ve 2009/272 esas, 2011/43 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde; Mahkemece sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiğinin belirtilmesi karsısında, 213 sayılı Kanun'un 359/b-l maddesinin, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'la değiştirilmeden önceki metninde cezanın alt sınırının onsekiz ay hapis olarak öngörüldüğü cihetle, 2007 yılı olan suç tarihi itibarıyla anılan maddenin değişiklikten önceki hâlinin sanığın lehine olduğu gözetilmeden, maddenin değişiklikten sonraki hâli esas alınarak temel cezanın 3 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istemiyle dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Turhal Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2011 gün ve 2009/272 esas, 2011/43 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi olanaklı bulunduğundan, mahkemece sanık hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan eylemine uyan 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesinin 5728 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki hali lehine olduğundan mahkemenin kabulü de dikkate alınarak cezanın takdiren alt sınırdan tayini ile 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasından aynı Yasanın 62/1. maddesi uyarınca mahkemenin uygulaması da dikkate alınarak takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak 22.07.2010 gün ve 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile CMK’nın 231. maddesinin 5. fıkrasına eklenen “sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez” hükmü uyarınca kayden sabıkasız sanıktan bu hususta diyecekleri sorularak, diğer koşulların varlığı halinde hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususu ile TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelemeye dair hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda gereğinin mahkemesince takdir ve ifasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi durumunda infazın bu ceza üzerinden yerine getirilmesine, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.