Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/1577 E. 2013/1828 K. – Kredi Kartının

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması HÜKÜM : TCK'nun 245/1, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince; 3 yıl hapis ve 2000 YTL adli para cezası, yasada sayılan haklardan yoksun bırakılmasına. Şikayetçinin “kamu davasına katılmak istiyorum” şeklindeki beyanına rağmen katılma konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmemiş ise de; 5271 sayılı CMK’nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açık olduğu cihetle, kendisine 02.01.2009 tarihinde gerekçeli karar tebliğ olunan şikâyetçi ...’nin temyiz talebinde bulunmadığı gibi 5271 sayılı CMK’nun 290. maddesi gereğince sanık yararına olan hukuka aykırılıkların Cumhuriyet savcısına sanık aleyhine hükmün bozdurulması için bir hak vermeyeceği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, gerekçeli karar başlığına sıfatı sehven 'katılan' olarak yazılan ...’nin gerekçeli karar başlığındaki sıfatının mahallinde 'müşteki' olarak düzeltilmesi olanaklı görülmüştür. Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkumiyetleri bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanığın, şikayetçiye ait kredi kartını farklı ATM'lerden değişik zamanlarda para çekmekte kullanmaktan ibaret eyleminin zincirleme olarak gerçekleştiği ve hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanığın savunmasında “lehe hükümlerin uygulanmasına” ilişkin talebine rağmen TCK'nun 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması, 3-Sanık hakkında verilen cezanın TCK'nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün belirlenmemesi ve 5237 sayılı TCK'nun 58/7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi gerekirken denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmemesi, Yasaya aykırı, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.