Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/13751 E. 2013/8230 K. – Özel Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2011 gün, 2011/8-115-197 sayılı kararındaki açıklamalara göre, birden fazla sahte belgenin farklı tarihlerde yapıldığına dair delil bulunmaması nedeniyle eylemin tek bir suçu oluşturacağını kabul ederek, belge sayısını TCK'nun 61. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesi sırasında dikkate alarak hüküm kuran mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış, 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesindeki tekerrür hükmünün uygulanabilmesi için önceki hükümlülüğünün usulüne uygun biçimde kesinleşmesi yeterli olup, ayrıca infaz edilmiş olmasının gerekmediği, adli sicil kaydında yer alan ve dosyada onaylı örneği de bulunan Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2004 gün, 1084-142 sayılı ilamındaki, hırsızlık suçundan verilen 2 sene 11 ay hapis cezasının henüz infaz edilmediği, ancak 28.06.2004 tarihinde onanarak kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınabileceğinin ve mahkemece TCK'nun 58. maddenin uygulamasına esas alınan hükümlülüğünden daha ağır cezayı içerdiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-) 765 sayılı TCK'nun 95/2. maddesinin 5237 sayılı TCK'daki karşılığının 51. maddesinde düzenlendiği ve anılan maddede, erteli para cezalarının infazı konusunda bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden; sanığın önceden işlediği suçlar sebebiyle hükmedilen erteli para cezalarının aynen infazına karar verilmesi, 2-) 5327 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağının gözetilmemesi, Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün karardan çıkartılarak yerine “TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarını kullanmaktan şartla tahliye tarihine, diğer hakları kullanmaktan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle ve erteli cezanın aynen infazına ilişkin hüküm fıkrasının 7. bendinin ise karardan tamamen çıkartılması suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.