Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/4708 E. 2012/20579 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi ve fıkrası uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hukuka ayrılıkların bu aşamada temyize konu edilemeyeceği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, istemin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarına gelince; Sanığın üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ...'ın kimlik bilgilerine göre doldurulmuş sahte nüfus cüzdan talep belgesiyle nüfus idaresinden kayıp nedeniyle hüviyet cüzdanı aldığı, bu kimlikle Ankara 15. Noterliğince tanzim edilen ve içeriği itibariyle sahte olan vekaletname düzenlettirip ... vasıtasıyla sahte pasaport çıkarttığı ve bu pasaportu 25.11.2005, 03.12.2005 tarihlerinde kullandığı şeklinde oluşa uygun biçimde sübutu kabul olunan eylemlerinin, anılan düzenleme şeklindeki vekaletnamenin sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden bulunduğu cihetle TCK'nun 204/1. maddesince belirlenen cezanın aynı maddenin 3. fıkrası gereğince artırılması ve sanığın değişik zamanlarda sahte belgeleri kullanması nedeniyle TCK'nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmaması isabetsizlikleri karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.