Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/13567 E. 2012/1051 K. – Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik HÜKÜM: TCK.nun 204/1, 62/1, 53/1-a-2, 63; 5275 sayılı Kanunun 107/12. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis

Olay günü işlediği hırsızlık suçundan dolayı kolluk görevlilerince yakalanan sanığın, hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla Metin Uluoğlu adına düzenlenmiş suça konu sahte sürücü belgesini ibraz ettiğinin iddia olunması karşısında, eyleminin ayrıca, Metin Uluoğlu’nun gerçekte var olan bir şahıs olması durumunda 5237 sayılı TCK’nun 268. maddesi yollamasıyla 267. maddesinde düzenlenen ‘iftira’, gerçekte var olmayan bir şahıs olduğunun tespiti durumunda ise aynı Kanunun 206. maddesinde düzenlenen ‘resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyan’ suçunu oluşturabileceği nazara alınarak zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Tekerrüre esas olacak şekilde eski hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmamasındaki isabetsizlik aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. Suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılması’ kararı verilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının tamamının uygulanması gerekirken, sadece aynı fıkranın (a) bendinin uygulanmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak, yerine ''5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.