Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/14652 E. 2011/1100 K. – Resmi Mercilere

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi mercilere karşı yalan beyanda bulunmak HÜKÜM : 5237 Sayılı TCK'nun 206/1, 43/1, 58/6, 53/1 maddeleri gereğince3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Sanığın adli tahkikat sırasında gerçekte var olan kişinin kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle kimliği hakkında resmi mercilere yalan beyanda bulunmak olarak belirlenen eyleminin 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe gire 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 268/1 maddesi aracığıyla 267/1. maddesi kapsamında düzenlendiği, sanığın bildirdiği kimlik bilgilerinin gerçekte var olmayan kişiye ait olduğunun anlaşılması durumunda anılan kanunun 206/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği, bu nedenle sanığın eylemine uyan 765 Sayılı Kanunun 343/2 maddesi ile 5237 kanununun 267/1 maddesinin birbiri ile karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun uygulanması gerekirken sanığın eylemine uymayan 5237 Sayılı Kanunun uygulanması suretiyle hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın suçun sabit olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: I-Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olarak 1. fıkranın (c) bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihi yerine cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, II-5237 Sayılı Yasanın 58. maddesinin 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda; 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu hallerde infaza ilişkin bulunması nedeniyle uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde “sanık hakkında TCY. nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazından sonra denetimli serbestlik Tedbirlerinin de uygulanmasına” karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 58. ve 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak 53.madde ile ilgili kısma "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.