Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2026/7258 E. 2026/6210 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/7258
Karar No
2026/6210
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1863 E., 2025/2044 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 9. İş Mahkemesi SAYISI : 2017/300 E., 2025/165 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava ve talep artırım dilekçesinde özetle; sigortalının 13.02.2014 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin kazada kusuru bulunmadığını, maluliyetin ispat edilmesi gerektiğini, davacının tedavi giderlerinin karşılandığını, taleplerin fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; "Davanın kısmen kabulüne, 1-2.545.224,41 TL maddi tazminatın 13.02.2014 kaza tarihi itibari ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2-100.000,00 TL manevi tazminatın 13.02.2014 kaza tarihi itibari ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazasının 13.02.2014 tarihinde davacının pvc çıtalarını kestiği sırada çıtadan fırlayan plastik parçanın gözüne gelerek yaralanması suretiyle meydana geldiği, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kaza nedeniyle yapılan denetim neticesi tanzim edilen 29.03.2018 tarihli inceleme raporunda iş kazasının meydana gelmesinde davalının %100 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, Mahkemece kusur durumuna ilişkin bilirkişi heyetinden rapor alındığı, alınan rapora itiraz edilmesi üzerine aynı heyete ek rapor tanzim ettirildiği, Mahkemece hükme esas alınan bu raporlarda davalının %70 oranında kusurlu olduğunun, davacının ise kendisine zimmetlenen gözlüğü kullanmaması nedeniyle %30 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, davacı tarafça kişisel koruyucu malzeme zimmet ve taahhüt tutanağında sahtecilik olduğu iddiasıyla Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulduğu ve yapılan soruşturma neticesinde 2019/31566 soruşturma sayılı dosyada tutanaktaki imzanın davacının eli ürünü olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına (takipsizlik) karar verildiğinin anlaşıldığı, davacı tanığı ... ... ... davacının gözlüğü olduğunu ancak kullanmadığını, korumalık olduğunu ancak aralardan parça sıçradığını belirttiğinin görüldüğü, bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen kusur durumunun tespitine ilişkin raporun delil durumuna ve somut olayın meydana geliş şekline uygun olduğu, taraflara izafe edilen kusur oranlarının tarafların somut olaydaki yükümlülükleri ile de örtüştüğü ve kusur oranlarının hakkaniyete uygun olarak tasnif edildiğinin anlaşıldığı, davacının ücreti ile ilgili belirtilen tanık anlatımları, emsal ücret yazı cevapları, meslekte kazanma gücü kayıp oranına ilişkin tarafların beyanları, davacı tarafından kontrol muayenesi sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücü kayıp oranına yönelik somut bir itirazının bulunmadığı nazara alındığında Mahkemece 31.01.2025 tarihli bilirkişi raporunda TÜİK, ... Sendikası ve BTSO tarafından bildirilen ücretlerin ortalamasına göre davacının ücretinin AGİ hariç asgari ücretin 1,2954 katı olarak kabul edilerek 16.12.2020 tarihine kadar %19,2 sonrasında ise %26 iş göremezlik oranına göre yapılan maddi tazminat hesabına itibarla karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; a.Kazanın meydana gelmesinde davalının %100 kusurlu olduğunu, davacıya verilen %30 kusuru kabul etmediklerini, b.Sürekli iş göremezlik oranının hatalı olduğunu, c.Gelir tespitinin gerçeğe aykırı yapıldığını, hesaplama yöntemlerinin Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu, d.Manevi tazminatın hakkaniyetsiz şekilde düşük olduğunu, e.Anayasa Mahkemesi kararlarına açıkça aykırı değerlendirme yapıldığını belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir. 2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; a.Davacının PSD değeri hesaplanmaksızın tazminat hesabı yapıldığını, b.Kaza tarihinde davacının ücretinin asgari ücret olduğunu, tanıkların beyanlarının da bu yönde olduğunu, c. Kusur oranlarını kabul etmediklerini, d.Hükme esas alınan sürekli iş göremezlik oranına itiraz ettiklerini, e.Pasif dönem hesabının önceki hesap raporuna itiraz etmedikleri gerekçesiyle 22.104,67 TL üzerinden yapılmasının hatalı olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden ilgililerine yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2026/7258, K. 2026/6210, T. 05.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2026-7258-e-2026-6210-k-d97207a55615