Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/12301 E. 2026/3178 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/778 E., 2025/908 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/47 E., 2024/169 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirkete ait iş yerinde 01.06.1996 - 17.09.2014 tarihleri arasında ön muhasebe elemanı olarak çalıştığını, en son aylık net ücretinin 2.250,00 TL maaş+ yol ve yemek yardımı olduğunu, sigorta primlerinin eksik yatırıldığını belirterek prime esas gerçek ücret tespitini talep etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davaya ihbar üzerine davalı yanında fer'i müdahil olarak katıldıklarını, Kurum aleyhine hüküm kurulmaması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının 01.06.1996-17.09.2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin emeklilik nedeniyle istifa ile sonlandığını, en son aylık net ücretinin 1.180,33 TL olduğunu, ücret ödemelerinin 2004 yılından beri banka yoluyla ödendiğini, davacı tarafından açılan Bakırköy 30. İş Mahkemesinin 2014/516 Esas sayılı alacak dosyasının derdest olduğunu, bordroların aksinin yazılı delille ispatı gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne davacı .... Kimlik numaralı ...'ün davalı ... ve ... Şirketi unvanlı iş yerinde çalışmakta iken 17.09.2014 tarihinde son ücretin net 2.250,00.-TL brüt 3.147,25.-TL olduğunun tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Bakırköy 1. İş Mahkemesinin 26.06.2024 tarihli, 2021/47 Esas - 2024/169 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Şirket vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1-Davalı Şirket vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini, ücret tespitinde sadece yazılı delil başlagıncı olarak personel çıkış belgesine dayanıldığını, başkaca delillerle karar gerekçesinin desteklenmediğini, Yargıtay HGK kararlarına göre HMK 200. maddesindeki sınırları aşan ücret iddiasına dair davacının imzasının bulunduğu aylık ücreti gösterir para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları ile ispatın mümkün olduğunu, ücretin yazılı ve kesin delillerle ispatı gerekirken, delil yetersizliğine rağmen aksi yöndeki belgelere dayanılarak karar tesisinin usul yasaya aykırı olduğunu beyan etmektedir. 2-Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın hak düşürücü süreye uğradığını, gerçek ücret tespitinin, HMK maddelerine göre yalnız resmi belge ve kayıtlarla mümkün olduğunu, asıl olanın Kurum kayıtları olduğunu, 6552 sayılı Kanun gereğince dava açılmadan önce Kuruma müracaat şartının yerine getirilmesi gerektiğini beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının davalı Kuruma eksik bildirilen prime esas kazançlarının tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.