Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/13146 E. 2024/11787 K. – İş Kazasından
Konu: İş Kazasından Kaynaklanan Maddi Ve Manevi Tazminat
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/13146
- Karar No
- 2024/11787
- Karar Tarihi
- Konu
- İş Kazasından Kaynaklanan Maddi Ve Manevi Tazminat
MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2174 E., 2023/2417 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Bucak 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2023/35 E., 2023/45 K. Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, sigortalının 30.10.2014 tarihinde meydana gelen iş kazasında iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının özlük dosyası içerisinde yer alan muvafakatnameden de anlaşılacağı üzere ... Çim Çimento'da çalışmayı kabul ettiği, bu nedenle taraf değişikliğinin maddi hatadan kaynaklı olarak olmadığı, taraf değişikliğini kabul etmedikleri, davalı şirket tarafından iş sağlığı ve işçi güvenliği önlenmelerinin alındığı, bu evrakların davacının işyeri sicil dosyasında da bulunduğu, meydana gelen kazada kusurlu olan tarafın davacı olduğu, ayrıca iddia edilen maluliyet oranını da kabul etmediklerini, bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacı tarafın sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin reddine, davacı tarafın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 30.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden ATK 3. İhtisas Kurulu raporu ve ATK 2. Üst Kurul raporunun karara dayanak alınmasının hatalı olduğu, SSYSK raporu ile ATK 3. İhtisas Kurulu raporu arasında %100 çelişki mevcut iken sadece ATK raporu nazara alınarak hazırlanan ATK 2. Üst Kurul raporu dayanak alınarak hüküm kurulmasının hatalı olduğu, ATK 2. Üst Kurul raporunda; ATK 3. İhtisas Kurulu raporuna karşı itiraz dilekçesinde belirtilen hususların cevaplandırılmadığı, Üst Kurul üyelerinin büyük çoğunluğu daha önceki raporu veren 3. İhtisas Kurulu üyeleri olduğu, davacının ATK'dan istenilen tetkiklerinin SDÜ Tıp Fakültesinde yeterli bir şekilde yapılmadığı, davacının sonradan iyileşme durumunu kabul etmemekle birlikte iyileştiği tarihini, kaza tarihi ile iyileşme tarihi arasındaki dönem boyunca davacıda oluşan zararların tazmini gerektiği, takdir edilen manevi tazminat tutarının düşük kaldığı, hakkaniyete uygun olmadığından kararı istinaf etmiştir. 2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; maluliyet oranının %0 olarak tespit edildiği, herhangi bir iş gücü kaybının olmadığı, elem ve ıstırabının olmaması ya da olduğuna yönelik herhangi bir delilin dosyada bulunmaması nedeniyle manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiğinden katılma yoluyla istinaf yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 30.10.2014 tarihinde pres makinesindeki sacın koparak sol ve sağ eline çarpması nedeniyle sol el 4 parmak ve sağ bileğinin kırılması şeklinde yaralandığı, davaya konu iş kazasının, davacının kaynakçı olarak çalışmakta iken meydana geldiği, SSYSK süreçleri ile davacının sürekli maluliyetinin %10,2 oranında olduğu tespitinin yapıldığı, itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun raporu ve 2. Üst Kurulunun raporu ile kalıcı maluliyet bulunmadığının mütalaa olunduğu, SGK müfettiş raporu ile yargılama aşamasındaki heyet kusur raporuna göre işverenin %100 kusurlu olduğu, Dairenin gönderme kararı sonrasında davacı yan tarafından açıkça geçici iş göremezlik kalemi yönünden talepte bulunulmadığı beyan olunduğu, bu haliyle sürekli iş gücü kaybının tespitine yönelik yapılan işlemde, davacının açık talebinin de sürekli iş göremezlik olduğu ve sürekli iş göremezlik tespiti olunmadığından maddi tazminatın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği, hükmedilen manevi tazminatın miktarında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir. 3. Değerlendirme 1. Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 2.6100 sayılı HMK nın 110 ncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır. 3.Dosya içeriğine göre, temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir. 2.Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirildiği hususları da dikkate alınarak, tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE, 2.Davacı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.