Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/17303 E. 2026/12888 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2173 E., 2022/2167 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna, 3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının yeterli gerekçe içermediğine, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, eylemin vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ve hukuka uygun olarak toplandığına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine dayandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ihtarı yerine, 5275 sayılı CGTİHK'nın 106/3. maddesindeki ihtarın yapılması suretiyle, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılmasının, 2. Hükümden sonra yürürlüğe giren 04.06.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5275 sayılı CGTİK'nın 108/3. maddesi uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında sanığın koşullu salıverilme hükümlerinden yararlanabileceğine dair yasal düzenleme karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinin, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş, hu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin "7-" nolu bendinde yer alan " tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrileceğinin ve hakkında 6545 sayılı kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 Sayılı Yasanın 106/3 maddesinin uygulanacağının" ibaresinin çıkarılarak, yerine, "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin yazılması, 2. Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin "8-" nolu bendinde yer alan "sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına," ibaresinin çıkarılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,01.10.2026 tarihinde karar verildi.