Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/11493 E. 2024/24043 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Ses analizi yaptırılmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 4. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin yeterli gerekçe gösterilmeden uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, 5. 5237 sayılı TCK'nın 188/4.b, 43. ve 58. maddelerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin ve satma eylemi kısa da olsa birbirini takip eden farklı zamanlarda iki kez gerçekleştiğinden 43. maddesinin uygulanmasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine 52/4. maddesinin son cümlesi yerine 5275 sayılı CİK'nun 106/3. maddesi uyarınca yapılmasının hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafından "5275 sayılı CİK'in 106/3. madde ve fıkrasında gösterilen usul uyarınca" ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesi uyarınca " ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde karar verildi. (Karşı Oy) K A R Ş I O Y G E R E K Ç E S İ Fiziki takip sonucu, sanığın, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ve ile buluştuğunun, aralarında birşeyler alıp verdiklerinin görüldüğü, sanığın yanından ayrıldıktan sonra durdurulan ve 'in üzerlerinden birer paket uyuşturucu madde ele geçirildiği olayda; sanığın, ve 'e aynı zaman ve mekânda uyuşturucu madde satma eyleminin bir bütün halinde tek uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu, ortada zincirleme suçun tipikliğine uygun değişik zamanda işlenmiş suçun bulunmadığı; uyuşturucu madde ticareti yapma suçu 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "Topluma Karşı Suçlar" başlıklı üçüncü kısmında düzenlenmiş olup kişilere karşı işlenen bir suç olmaması nedeniyle olayda TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanamayacağı, aynı anda birden fazla kişiye uyuşturucu madde satma eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceği, bu itibarla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı kanaatinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun, temyiz isteminin esastan reddi yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir. 15.10.2024