Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/11171 E. 2024/18481 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1116 E., 2022/931 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.3.2022 tarihli ve 2021/360 Esas, 2022/103 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 3. Beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Sanığın kullanıcı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe karar verilen Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2018 tarihli ve 2017/694 Esas, 2018/425 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan ilamın Mersin 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2014/239 Esas, 2015/261 Karar sayılı ilamı olduğu ve sanığın bu ilamda yer alan suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, ikinci kez mükerrirliğe konu Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/694 Esas, 2018/425 Karar sayılı ilamına ilişkin, ilamın kesinleşmemiş olması ve istinaf yasa yoluna başvurulması için 24.01.2019 tarihli ek karar ile infazın durdurulmasına karar verilmiş olduğu anlaşılmakla sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanamayacağı, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmaması hususununda infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/1116 Esas, 2022/931 Karar sayılı kararı ile yapmış olduğu "Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarih ve 2017/694 Esas-2018/425 Karar sayılı dosyasından ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında TCK 62 maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe istinaf bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir." şeklindeki eleştiri hukuka aykırılık olarak değerlendirilmiş, bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün, "Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarih ve 2017/694 Esas-2018/425 Karar sayılı dosyasından ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında TCK 62 maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe istinaf bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir." şeklindeki eleştiri ibaresinin çıkartılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.05.2024 tarihinde karar verildi.