Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2026/2241 E. 2026/4611 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2241
Karar No
2026/4611
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/612 E., 2025/2051 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Silivri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/149 E., 2022/304 K.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Dava konusu bölüm, 1982 yılında İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmalarında 1397 parsel sayılı taşınmaz içerisinde tespit edilmiş, daha sonra Hazinenin açtığı Silivri Kadastro Mahkemesinin 1982/ 30... /166 Karar sayılı kararı sonucu hükmen tespit harici bırakılmıştır.

Davacılar vekili; ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan, sınırlarını dava dilekçesinde belirttiği 15.934, 00... 'lik taşınmaz bölümünün davacıların mirasbırakanı tarafından imar-ihya ediliğini, 50 yıldan fazla süredir zilyet olduklarını ileri sürerek imar-ihya, miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davacılar adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, kadastro mahkemesinde yapılan yargılama esnasında tespit harici bırakılan alanın taşlık-kayalık niteliğinde olduğu ve tarıma elverişsiz olduğunun tespitinin yapıldığı ve taşınmazda imar-ihyanın tamamlanmadığının açık olduğu, bu tarihden sonra imar-ihyanın tamamlanması halinde taşınmazın imar planına alındığı tarih olan 2000 yılına kadar 20 yıllık sürenin dolmayacağı, dava konusu taşınmaz bölümünde imar-ihya neticesinde zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden Yasa'ya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.(1) maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2026/2241, K. 2026/4611, T. 04.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-hukuk-dairesi-2026-2241-e-2026-4611-k-dc3488118b58