Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/5665 E. 2026/4131 K.

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1113 E., 2025/2261 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/427 E., 2025/45 K.

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Asıl ve birleştirilen davada davacılar; mirasbırakanları ...’in maliki olduğu 2 62... ve 6 parsel sayılı taşınmazlarını ve 2 66... parsel sayılı taşınmazının bir kısım payını davalı oğlu ...’e ölünceye kadar bakma akdi ile devrettiğini, yine 2 66... parsel sayılı taşınmazdaki kalan payını da ikinci eşi olan davalı ...’ye satış suretiyle devrettiğini, dava konusu 2 66... parsel sayılı taşınmazın ifraz edildiğini ve ifraz sonucu oluşan 2 66... parsel sayılı taşınmazın davalı ..., 2 66... parsel sayılı taşınmazın ise davalı ... adına tescil edildiğini ileri sürerek davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Asıl davada davalı ...; dava konusu taşınmazların ölünceye kadar bakma akdi ile kendisine devredildiğini, ikametgahının İstanbul ilinde olmasına rağmen işi nedeniyle sürekli Ordu’da bulunduğunu, murisin tüm bakım, ihtiyaç ve giderleriyle kendisinin ilgilendiğini, temliklerdeki amacın mal kaçırma değil, bakım olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Birleştirilen davada davalı ... davaya cevap vermemiş; aşamalarda, muris ile nikahsız olarak uzun süre yaşadıklarını, murisin ilk eşi öldükten sonra kendisine nikah yaptığını, temlikin minnet duygusu ile yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, murisin, oğlu olan davalı ve birleştirilen dosya davalısına ayrı ayrı satış ve ölünceye kadar bakma akdi kapsamında tüm malvarlığının %80'inden fazlasını devrettiği, özellikle birleştirilen dosya davalısının murisin eşi olması nedeniyle zaten eşine bakımıyla ilgilenmesinin ahlaki bir ödev olarak kabul edilmesi gerektiği, dolayısıyla murisin malvarlığının önemli bir kısmını davalı oğlu ve eşine devretmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve yöredeki kız çocuğa mal bırakmama geleneğinin bir tezahürü olduğu gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş, kararın asıl davada davalı ve birleştirilen davada davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davalı ve birleştirilen davada davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

- K A R A R - Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un/HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 85.501,15 TL bakiye onama harcının temyiz eden asıl davada davalı ...’ten, 53.696,22 TL bakiye onama harcının temyiz eden birleştirilen davada davalı ...’ten alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere, oy birliğiyle karar verildi.