Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/5081 E. 2026/6451 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/5081
Karar No
2026/6451
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/142 E., 2025/1292 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/484 E., 2023/295 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.07.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

HMK'nın ek madde 1/2 hükmünde "2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar karar tarihi 2025 yılı itibariyle temyiz kesinlik sınırı esas alınarak temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de dava konusu 14 44... parsel sayılı 2 88... miktarlı ahşap ve arsa nitelikli taşınmazın davalı Hazine adına kayıtlı 11/128 payının keşfen dava tarihi itibariyle değerinin 101.624,00 TL olduğu, bahsi geçen değerin dava tarihi (2022) itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin de altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar bu gerekçe ve sonucu itibariyle doğru olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

- K A R A R -

Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.07.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince temyiz eden davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.09.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/5081, K. 2026/6451, T. 24.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-hukuk-dairesi-2025-5081-e-2026-6451-k-21937c46c6e1