Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/3747 E. 2026/3411 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/3747
Karar No
2026/3411
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/3022 E., 2025/1143 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 32. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/341 E., 2023/475 K.

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istemine ilişkindir.

Davacılar; muris ...'ın boşandığı ilk eşinden olma çocukları olduklarını, dava konusu 124 29... parsel sayılı taşınmazın muris tarafından ikinci eşinin ilk evliliğinden olan oğluna satış suretiyle devrettiğini, murisin taşınmaz satmasını gerektirecek bir nedeninin bulunmadığını, temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmazsa tenkise karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı; mirasbırakanın dava konusu taşınmazı borçları nedeniyle satışa çıkardığını kendisinin de bedelini ödeyerek satın aldığını ve muvazaanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; temlikin muvazaalı olduğu iddiasının ispatlanamadığı, satışın gerçek olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 29.04.2025 tarihli asıl kararıyla; dava konusu taşınmazın murisin tek değerli malvarlığı olduğu, tanık beyanlarından murisin mal satma ihtiyacı içinde olmadığının anlaşıldığı, davalının satış bedelini ödediğini ispatlayamadığı, murisin boşandığı ilk eşinden olma davacı çocuklarından mal kaçırma kastıyla hareket ettiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2025 tarihli ek kararıyla temyiz talebi kararının kesin nitelikte olması nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

- K A R A R -

04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile; 12.01.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrası "(2) 2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla keşfen saptanan değeri 1.991.974,00 TL olup, her bir davacının miras payına (3/20) isabet eden 298.796,10 TL'nin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik ek 1. maddesinin 2. fıkrası uyarınca dava tarihi olan 2022 yılı itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL'nin üzerinde olduğu anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin değerden reddine ilişkin 11.06.2025 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesinin 29.04.2025 tarihli kararı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 81.027,65 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/3747, K. 2026/3411, T. 27.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-hukuk-dairesi-2025-3747-e-2026-3411-k-de183deb99b6