Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/6170 E. 2026/3434 K.

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2162 E., 2025/1290 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/266 E., 2023/243 K.

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı alacak istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacıların murisi... ile davalılar ...,... ...ın murisi ...ile davalılar ... ve ...'nin baba bir kardeş olduğunu, tarafların murisi ...'in kendi birikimi ile satın aldığı ...'da bulunan 1 60... parsel sayılı taşınmazını eşi ...'ye satış suretiyle devrettiği, taşınmazın yıkılması üzerine yeniden yapıldığını, ...'nin ise bu taşınmazdaki paylarını 1/2'şer olarak kızları ... ve ...'e 1986 tarihinde devrettiğini, murisin ... İlçesi 70 37... parsel sayılı taşınmazı emekli maaşı ile eşi ... adına satın aldığını, bu taşınmazla ilgili bir talepleri yoksa da muris ...'in davacıların murisi...'dan mal kaçırma kastını açıkça ortaya koyduğunu davalıların murisi ...'nin bu taşınmazları satın alabilecek maddi yeterliliğinin bulunmadığını ileri sürerek alacak talep etmiştir.

Davalılar ...,......ve ... vekili, zamanaşımı süresinin geçtiğini, taşınmazın muris ... tarafından 1968 tarihinde eşi ...'ye satış suretiyle devredildiğini ancak bu devirden sonra taşınmazın kadastro tespiti gördüğünü ve davalıların murisi ... adına tescil edildiğini, muvazaa bulunmadığını, davalı ...'in dava konusu taşınmazda hiçbir zaman malik olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; muris ...'in eşi ...'ye yaptığı devrin muvazaalı olmadığını, ...'nin eve yaptığı katkılar ve murisin eşine duyduğu minnetle dava konusu taşınmazın ...'ye devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dava konusu taşınmazın davalılara muvazaalı devredildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 32.812,50 TL'nın davacı ...'a 98.437,50 TL'nin davacı ...'a ödenmesine karar verilmiş, karara karşı süresi içerisinde davalılar vekili ve davalı ...'nin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacıların, murisin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla dava konusu temliki yaptığını ispatlayamadıkları, davacı tanıklarının doğum tarihleri ve muris tarafından yapılan temlik tarihi dikkate alındığında davacı tanıklarının bu temlike dair beyanlarının hükme esas alınmasının mümkün olmadığı belirtilerek davalıların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulması suretiyle davanın reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir. Davacılar vekili tarafından karara karşı temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.10.2025 tarihli kararıyla temyiz taleplerinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve 01.10.2025 tarihli ek kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

-K A R A R-

04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile; 12.01.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrası "(2) 2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.

O halde, 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile yapılan yasal düzenleme gereğince eldeki davada dava tarihi itibariyle kesinlik sınırı nazara alındığında, davacı ... yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararı kesin nitelikte olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine ilişkin 01.10.2025 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.