Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1753 E. 2026/4441 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/680 E., 2025/1660 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından verilen hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık ... müdafiine 15.12.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, sanık ... müdafiinin süresinden sonra 07.01.2026 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu ve yine sanık ...'ın 11.02.2026, 24.02.2026, 23.03.20 26... .03.2026 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlere yönelik sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2025 tarihli ve 2024/386 Esas, 2025/72 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12'şer yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.12.2025 tarihli ve 2025/680 Esas, 2025/1660 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca teşebbüsün derecesi yönünden eksik ceza tayini hususu eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunmaya ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, iştirake, şüpheden sanık yararlanır ilkesine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından temyiz inceleme kapsamı dışındaki sanık ...'ın eylemine fail sıfatıyla iştirak etmek suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, bu bağlamda sanığın olaydaki rolü, davranışları ve sonuca etkisinin esasa müessir nitelikte asli katkı niteliğinde bulunduğu, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunmanın uygulanma koşullarının bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmadığından sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan eleştiri ve bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre, olay günü sanık ...'in aynı iş yerinde çalıştığı katılanı iş bahanesiyle çağırarak, kullanmakta olduğu çekici ile ağabeyleri olan diğer sanıklar ... ve ...'ın yanına götürdüğü, burada yaşanan tartışma sırasında sanık ...'ın tabanca ile katılana ateş ederek katılanın yaşamını tehlikeye sokan ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda;

Sanık ...'ın, olay öncesinde katılanla yaşadığı itiş kakış sırasında onu darp ettiği ve bu şekilde sanıklar ... ve ...'a yardım ederek suçun işlenmesini kolaylaştırdığı, ancak sanığın fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle suça katıldığına dair somut bir delil bulunmadığı, sanığın bu şekilde kasten öldürmeye teşebbüs eylemine 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla katıldığı nazara alınarak sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından verilen hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; Sanık ... müdafiine 15.12.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen iki haftalık kanunî süre geçtikten sonra 07.01.2026 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu, yine sanık ...'ın 11.02.2026, 24.02.2026, 23.03.20 26... .03.2026 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden; Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.12.2025 tarihli ve 2025/680 Esas, 2025/1660 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden; Gerekçe bölümünün (B-2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri "iştirakin derecesi" yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.12.2025 tarihli ve 2025/680 Esas, 2025/1660 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanık ...'ın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... ve müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.