Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/2036 E. 2026/4443 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2657 E., 2024/4361 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama, katılan ...'ya yönelik hakaret suçlarından verilen hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların türleri ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu suçlara yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizlerinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2024 tarihli ve 2023/102 Esas, 2024/194 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35, 53, 58. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2024/2657 Esas, 2024/4361 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca sanıklar hakkında teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayini ve sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilam yönlerinden eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığı, sanığın eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşma yaralama suçunu oluşturacağından bahisle suç vasfına, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, teşebbüsün derecesine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, iştirake, meşru savunmaya, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle iştirak halinde birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan bıçağın nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, yaralanmanın niteliği nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunun unsurlarının oluşmadığı, katılan ...'dan kaynaklanan ve haksız nitelikte söz ve davranış bulunmadığı dikkate alınarak haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... hakkında uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A. Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama, katılan ...'ya yönelik hakaret suçlarından verilen hükümler yönünden; Hükmolunan cezaların türleri ve miktarları gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümler yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2024/2657 Esas, 2024/4361 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... vasisinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.