Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1664 E. 2026/4204 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/269 E., 2025/377 K. SUÇLAR : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2022/359 Esas, 2023/230 Kararsayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/1596 Esas, 2023/1624 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.03.2025 tarihli ve 2023/9157 Esas, 2025/1993 Karar sayılı kararı ile sanığın akıl sağlığına ilişkin alınan raporların yetersiz olduğu gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2025 tarihli ve 2025/269 Esas, 2025/377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi, sanığın akıl sağlığına ilişkin alınan raporların yetersiz olduğuna, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda sanığın akıl sağlığına ilişkin alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma hükümlerinin yasal şartlarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığı ve eylemini belirli bir hazırlıkla gerçekleştirdiğinin kesin olarak tespit edilemediği oluşan şüpheli durum sanık lehine değerlendirilerek olayda tasarlama şartlarının yasal unsurlarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2025 tarihli ve 2025/269 Esas, 2025/377 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2026 tarihinde karar verildi.