Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1390 E. 2026/5210 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1390
Karar No
2026/5210
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3655 E., 2025/3580 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme, nitelikli konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı sanık ... müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık ... hakkında nitelikli konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2025 tarihli ve 2024/444 Esas, 2025/485 Karar sayılı kararı ile; a)Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b)Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.12.2025 tarihli ve 2025/3655 Esas, 2025/3580 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii, sanık ... müdafi, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısının (... ... yönünden aleyhe) istinaf başvurularının ''hükmün sanık ... hakkında gece vakti, birden fazla kişi ile birlikte, silahla konut dokunulmazlığını ihlal suçuna yönelik (D) bendinin TCK'nın 119/1-a,c, maddesinin uygulandığı ikinci paragrafının son kısmında yer alan "3 yıl hapis" ibaresinin çıkartılarak yerine "2 yıl 12 ay hapis" ibaresinin eklenmesi suretiyle'' 5271 sayılı Kanunun 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, sanığın beraatine ilişkindir.

3.Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, suçun unsurlarının oluşmadığına, meşru savunmaya, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'nin yardım eden olarak kabulünde,

suç vasıflarının ve yaptırımların belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, olayda meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A.Sanık ... hakkında nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine verilen düzelterek esastan red kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kurulan hükümler yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.12.2025 tarihli ve 2025/3655 Esas, 2025/3580 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, sanık ... müdafileri ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ...'nin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/1390, K. 2026/5210, T. 08.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-1390-e-2026-5210-k-3e9ec99098df