Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5707 E. 2026/4165 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/98 E., 2025/838 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2024/452 Esas, 2024/485 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2025 tarihli ve 2025/98 Esas, 2025/838 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının(aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanunun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik soruşturma ve kovuşturmaya, öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, sanık hakkında beraat kararı verilmesine, haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.08.2023 yerine 07.08.2023 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2.Dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanığın sokakta alkol aldığı sırada maktulün yanına gelerek bu nedenle onunla tartışmaya başladığı ve sanığın yüzüne tekme attığı, sanığın da maktule fırlattığı belirlenemeyen ancak sert ve künt olduğu anlaşılan cismin maktule çarpması sonucu yere düşen maktulün yanına gelen sanığın maktule vurmaya devam ettiği ve bu suretle yaralanan maktulün hayatını kaybettiği, olay sonrası sanığın alınan adli muayene raporunda da sağ frontal bölgede, sol göz altında ve dudak bölgelerinde çeşitli ekimoz ve laserasyonların tespit edildiği ve bu durumun sanık lehine haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen olayda; dosya içerisinde mevcut sanık hakkında ki adli rapor ile ekindeki tomografi raporları birlikte dikkate alındığında hükme esas alınacak ölçüde yeterli oldukları, sanığın eylemi ve meydana gelen yaranın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma derecesi yönünden Mahkemenin kabul, takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2025 tarihli ve 2025/98 Esas, 2025/838 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2026 tarihinde karar verildi.