Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5357 E. 2026/4089 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/63 E., 2025/181 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2023/2228 Esas, 2023/3174 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.12.2024 tarihli ve 2024/657 Esas, 2024/8535 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye teşebbüs olduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2025 tarihli ve 2025/63 Esas, 2025/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, aleyhe bozma yasağının ihlal edildiğine, meşru savunmaya, sanığın öldürme kastı bulunmadığına ve sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturacağından bahisle suç vasfına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan tabancanın nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, yaralanmanın niteliği nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği, kasten yaralama suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, somut olayda meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/81 Esas, 2023/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hükmolunan netice cezanın 6 yıl 18 ay hapis cezası olarak belirlendiği, mezkûr hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edildiği, katılan ve vekilinin yüzüne karşı 09.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 273/1. maddesinde belirtilen yedi günlük süre içerisinde herhangi bir istinaf başvurusunda bulunmadıkları, istinaf için belirlenen yedi günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra katılan vekilinin 31.05.2023 tarihli dilekçe ile hükmü istinaf ettikleri, Bölge Adliye Mahkemesince kısa kararın 09.05.2023 tarihinde katılan ve katılan vekilinin hazır olduğu celsede tefhim edildiği, kısa kararda gerekçenin açıklanmamış olması nedeniyle gerekçeli kararın 02.06.2023 tarihinde katılan vekiline e-tebliğ olarak tebliğ edildiği, bu nedenle 31.05.2023 tarihli istinaf başvurusunun süresinde olduğu belirtilmiş ise de, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca katılan vekilinin istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği, bu nedenle katılan vekilinin aleyhe istinaf isteminin süresinde yapılmadığı ve bu durumda sanık hakkında kazanılmış hakkın oluştuğu dikkate alınmaksızın hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi kazanılmış hak yönünden yerinde görüldüğünden Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2025 tarihli ve 2025/63 Esas, 2025/181 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, sanık hakkında kurulan hükümden sonra gelmek üzere; "5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca infazının 6 yıl 18 ay hapis cezası üzerinden yerine getirilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.