Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/3370 E. 2025/7832 K. – Neticesi Sebebiyl

Konu: Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Kasten Yaralamaya Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/3370
Karar No
2025/7832
Karar Tarihi
Konu
Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Kasten Yaralamaya Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2049 E., 2024/3741 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralamaya teşebbüs KARAR : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.12.2024 tarihli ve 2024/2049 Esas, 2024/3741 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 29.04.2024 tarihli ve 2022/14323 Esas, 2024/2952 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2020/124 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-a, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2021/2600 Esas, 2022/1481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/2-a, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.04.2024 tarihli ve 2022/14323 Esas, 2024/2952 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın beden yoluyla tamamlanmış neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 Kanun'un 86/1. ve 87/2-a maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, silahtan artırım uygulanıp teşebbüsten indirime gidilmek suretiyle hatalı uygulama yapılması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.12.2024 tarihli ve 2024/2049 Esas, 2024/3741 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-a, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; yaralama kastı bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, gönüllü vazgeçme ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, cezada silah nedeniyle artırım yapılmayacağına, sanığın beden yoluyla tamamlanmış neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, silahtan artırım uygulanıp teşebbüsten indirime gidilmek suretiyle hatalı uygulama yapıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanığın, katılanı ittirdikten sonra katılanın merdivenlerden aşağı sırt üstü yere düştüğü ve kafasını beton zemine çarpması neticesinde hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek kemik kırığına, hayati tehlike geçirmesine ve iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olacak şekilde yaralandığı, ardından sanığın bira fıçısı ile katılana vurmak istediği esnada tanıklarca engellendiği anlaşılan olayda, sanığın beden yoluyla tamamlanmış neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1 ve 87/2-a maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden silahtan artırım uygulanıp teşebbüsten indirime gidilmek suretiyle hatalı uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmakla Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 29.04.2024 tarihli ve 2022/14323 Esas, 2024/2952 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/3370, K. 2025/7832, T. 05.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-3370-e-2025-7832-k-c095ed6f6d3f