Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/2244 E. 2026/3868 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/177 E., 2025/201 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2024 tarihli ve 2024/146 Esas, 2024/180 Karar sayılı kararı ile; Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 35/2, 53... . maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.01.2025 tarihli ve 2025/177 Esas, 2025/201 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın diğer sanık ...'in eylemine iştirak etmediğine, beraat talebine ve lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir. 2. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın diğer sanık ...'in eylemine iştirak etmediğine ve beraat talebine ilişkindir. 3. Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminin kasten yaralama suçu olacağından bahisle suç vasfına ve haksız tahrikin varlığına ilişkindir. 4. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle;tasarlamanın varlığına ve ceza miktarına ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurularak iştirak iradesiyle fail sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... ile katılan ... arasında suç tarihinden önce husumet bulunduğu, olay günü sanıklar ve katılanın aynı Ceza İnfaz Kurumunda farklı koğuşlarda kaldıkları, sanık ...'in katılanın kendisi hakkında söylediği sözler nedeniyle aralarında husumet oluştuğu, olay günü sanıkların görevlilere kendilerinin de katılanın koğuşunda olduğunu söyleyerek katılanın kaldığı C7 koğuşuna gittikleri, sanıklar koğuşa girdiğinde katılanın yemek yemekte olduğu, koğuşta başka mahkumların da bulunduğu, sanıkların rafta bulunan bardakları alarak katılana attıkları, katılanın koğuşta bulunan diğer odaya kaçtığı, sanık ...'in peşinden elinde bardakla gittiği, diğer sanıklar ... ve ...'un kapıda bekleyerek koğuştakilerin odaya girmesine engel oldukları ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı olayda; sanık ...'in eylemine devam ederek katılanın öldürücü bölgelerini hedef alarak yaralama imkanı varken eylemine kendiliğinden son vermesi katılandaki yaralamanın niteliği birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde yer alan "...durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." ibaresi "...durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır." şeklinde değiştirilmiş olup sanıklar ... ve ... lehine yapılan bu değişikliğin gözetilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında sanıklar ... ve ... hakkında yazılı şekilde ikinci kez mükerrir olmaları sebebiyle koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin, 16.01.2025 tarihli ve 2025/177 Esas, 2025/201 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca ... 14.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.