Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/5047 E. 2026/11164 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2010/68 E., 2013/655 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanık hakkındaki, 09.09.2013 tarihli hükmün 07.10.2013 tarihinde Tebligat Kanunu 21/1. maddesi gereğince yapılan tebligattan sonuç alınamaması üzerine 25.11.2013 tarihinde aynı Kanun'un 21/2. fıkrasına göre MERNİS adresine çıkarılan tebligatın usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği, bu tebliğ tarihine göre hükmün 03.12.2013 tarihinde kesinleştiği, Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin süreden sonra yapılan temyiz başvurusu üzerine 08.04.2016 tarihinde temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın da cezaevinde 18.04.2016 tarihinde usule uygun olmayan ve hukuki sonuç doğurmayacak şekilde tebligat işlemi yapılması sonrası ret kararına karşı 19.01.2026 tarihinde sanık tarafından verilen eski hâle getirme başlıklı dilekçenin süresi içinde verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2010/68 Esas, 2013/655 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 25.11.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, aynı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 08.04.2016 tarihli ve 2010/68 Esas, 2013/655 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz isteminin Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.