Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/2124 E. 2026/3360 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/2124
- Karar No
- 2026/3360
- Karar Tarihi
T U T U K L U D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E T A L E P L İ MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2553 E., 2024/4002 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2023/257 Esas, 2024/176 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b)Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 31/3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/2553 Esas, 2024/4002 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılan vekili, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; tasarlamanın varlığına ilişkindir.
2.Suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, haksız tahrikin varlığına, suçun neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına ve ceza miktarına ilişkindir.
3.Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; iştirakin yokluğuna ve ceza miktarına ilişkindir.
III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ve suça sürüklenen çocuğun fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket etmek suretiyle fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurdukları, buna bağlı olarak sanığın ve suça sürüklenen çocuğun müşterek fail olarak eyleme katıldıklarının saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanık ve suça sürüklenen çocuğun öldürme kararını ne zaman aldıklarının ve belli bir hazırlıkla eylemi gerçekleştirdiklerinin kesin olarak saptanamadığı şüphenin aleyhe yorumlanamayacağından bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, katılandan sanık ve suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız söz veya davranış bulunmaması karşısında sanık ve suça sürüklenen çocuk lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/2553 Esas, 2024/4002 Karar sayılı kararında katılan vekili, suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafinin tahliye taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.04.2026 tarihinde karar verildi.