Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/1172 E. 2026/4006 K.

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/614 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın kabulüne KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından ... İnfaz Hâkimliğinin 18.04.2023 tarihli ve 2023/2753 Esas, 2023/2787 Karar sayılı içtima kararı ile 5 yıl 16... gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, işbu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A ve geçici 10/2. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine dair Kütahya İnfaz Hâkimliğinin 27.07.2023 tarihli ve 2023/3447 Esas, 2023/3437 Karar sayılı kararını müteakip, yüksek riskli hükümlünün denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından 29.08.20 23... .04.2024 tarihleri arasında saat 21: 00... :00 aralığında konutta gözetim ve denetim altında bulundurulma ve imza atma tedbirlerinin kaldırılması isteminin reddine ilişkin Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 05.09.2023 tarihli ve 2023/14477 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine dair Bursa 2. İnfaz Hâkimliğinin 15.09.2023 tarihli ve 2023/7496 Esas, 2023/7670 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2024 tarihli ve 2024/614 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.02.2025 tarihli ve 94660652-105-16-26758-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2025 tarihli ve 2025/22849 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2025 tarihli ve 2025/22849 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2024 tarihli kararı ile hükümlünün 7456 sayılı Kanun'un Geçici 10. maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna iade edilemeyeceğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, Bursa 2. İnfaz Hâkimliğinin 15.09.2023 tarihli kararının yüksek riskli hükümlünün denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından 29.08.20 23... .04.2024 tarihleri arasında saat 21: 00... :00 aralığında konutta gözetim ve denetim altında bulundurulma ve imza atma tedbirlerinin kaldırılması isteminin reddine ilişkin olduğu, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin bir kararın dosya kapsamında mevcut olmadığı cihetle, Denetimli Serbestlik Hizmetler Yönetmeliği'nin 82/2. maddesinde bulunan, ''..Yüksek riskli hükümlüler, denetimli serbestlik altında geçirecekleri toplam sürenin en az üçte birini konuttan çıkmamak suretiyle tamamlarlar. Bu yükümlülük, günde en az on, en fazla on iki saat süreyle yerine getirilir. Bu süre, 18:00 ilâ 08:00 saatleri arasında uygulanır. Hükümlünün konutunda bulunacağı süre ile saat aralığı, hükümlünün işi, eğitimi veya aile durumu dikkate alınarak belirlenir..'' şeklindeki düzenleme uyarınca değerlendirme yapılarak işin esası hakkında karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 27.07.2023 tarihinde şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilen hükümlünün, hakkında verilen denetimli serbestlik kararı gereğince Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından hazırlanan denetim planında yer alan yükümlülüklerden bir kısmının değiştirilmesine ve kaldırılmasına yönelik 04.09.2023 tarihli talebinin reddine ilişkin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonu"nun 05.09.2023 tarihli ve 2023/14477 sayılı karara karşı yaptığı şikayetin Bursa 2. İnfaz Hakimliğinin 15.09.2023 tarihli ve 2023/7496 Esas, 2023/7670 Karar sayılı kararı ile reddine karar verildiği, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna iadesi ile ilgili verilmiş bir karar olmadığı halde, hükümlünün bu karara karşı yaptığı itiraz üzerine, hükümlünün şikayeti ve bu şikayet üzerine İnfaz hakimliğince verilen karar ile ilgili olmayacak şekilde, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna iadesi yönünde verilmiş bir karar varmış gibi "31.07.2023 tarihi öncesi denetimli serbestliğe hak kazanmış hükümlüler hakkındaki bu tarihten sonra denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmamaları nedeniyle varsa oluşturulan ihlal tespitlerinin ortadan kaldırılmasına karar verildiği, ...... herhangi bir yükümlülük yüklenemeyecek olan hükümlünün başvuru tarihlerinde müracaat etmemiş olması sebebiyle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceğinden" bahisle itirazın kabulüne dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.03.2024 tarihli ve 2024/614 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2026 tarihinde karar verildi.