Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3697 E. 2024/28 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen kararın; yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen kararlar yönünden inceleme yapan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyulması sonrasında verilen karara karşı istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulacağına ilişkin düzenleme uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/42 Esas, 2020/468 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. ... 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/42 Esas, 2020/468 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2021/8309 Esas, 2021/8091 Karar sayılı ilâmıyla özetle; 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinde düzenlenen basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi ve sanığın savunması alınmadan karar verilmesi nedenleriyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca gerekli işlemin mahallinde yapılmasına karar verilmiştir. 3. ... 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/539 Esas, 2022/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Resmî nikahlı evli olan sanık ve şikâyetçi arasında, olay günü çıkan tartışmada, sanığın şikâyetçiye vurarak kasten yaraladığı iddiası ile kamu davası açılmış ise de; şikâyetçideki yaralanmanın sanığın eylemi neticesinde gerçekleştiği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. 2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, şikâyetçinin kolluk güçlerince alınan beyanında sanığın kendisine yumruk attığını bildirdiği anlaşılmakla, şikâyetçinin boyun ön kısım ve yan yüzde hiperemi, ön alt kısımda 1cm çizik, sol yan çene bölgesinde ödem hassasiyet şeklinde tarif edilen yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif nitelikte olduğu görüşünü bildirir adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE Sanık ile şikâyetçi arasındaki tartışmada sanığın şikâyetçiye vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığının şikâyetçinin beyanı ve bu beyanı ile uyumlu adlî muayene raporundaki yaralanma bulguları ile sabit olduğu, buna göre Hukukî süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen karar ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş olduğu hâlde anılan kararın kanun yararına bozulması üzerine beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR ... 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/539 Esas, 2022/31 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, gerekçe bölümünde açıklanan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi yerine beraatine karar verilmiş olması nedeniyle yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Sanığın 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından 12.11.2020 tarihli mahkûmiyet kararındaki kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.